Vaveyla

İnsan dediğin nasıl da zalim, Uğruna kelimelerini üzdüğün, Gönlünü yorduğun, Bazen de sadece sebebi uykusuzluğunun… Odalarımda konaklamaya başladığından beri bu hüzün, Daha çok susturuyor dilimi,

Sermest

Tutmakta olduğum göz yaşlarımı bıraktım, İstedikleri gibi döküldüler bu gece. Verdiğim savaştan vazgeçip, Yüzümü aldım avucumun içine, Yine uzaklara baktı gözlerim, Lakin kalbime yakındı gördüklerim.

1 2 3 4 10