Heves

Ne demeli,

Var mıdır bir bildiği,

Seni  benim hayatıma uğratan kaderin?

Bir beden küçük gelmiş olsa da sevgin,

Kursağımda kalan bir heves gibi,

Sende yüreğim var, aklım, fikrim var benim.

Baktığım yerde olmayışın,

Dumanında tüttüğün sigaramdan daha zararlı olsa da bünyeme,

Ben kabul eyledim soğuk yalnızlığı,

Sessizlik gibi tıklım tıklım.

Belki sen, kendi seven ağlamaz sanırsın,

Ancak gel gör ki,

Gebe olduğum hayallere uzaktan bile yakınsın…

Peki ya ne demeli,

Var mıdır bir bildiği,

Akmadan öylece duran şu amiyane zamanın?

Ant içmiş gibi üstelik,

Durduğu yerde kalmaya bu çuvallamış aklım.

Belki sen, düşenin dostu olmaz dediler diye,

Düşmeyenin var sanırsın,

Oysa benim sessizliğimle yarışır, soğuk yalnızlığım.

Şimdi şöyle bir bakıyorum da,

Düşlerimi de kabus etmiş her bir fedakarlık,

Lakin, yine de bana sorarsan,

Kahrolası hava hala sana sarılmalık…

 

O halde var mısın,

Şu havada bile aklı bende olmayanı taşıyan bu yüreğe,

Gülüşüne gülümseyişime,

Sayende dilimin dönmeyişine,

Sana dair her şeye,

İçelim mi bir gece?

                                               Piraye…

2 comments

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s