ESİR-İ AŞK

Öyle bir mübalağa ki hayat,

Nereden başlasam, nasıl anlatsam.

Hiç mi tadı olmaz bir ömrün,

Sardı beni girdabı, kaldım bir sinek kadar.

Sanki konuşsam,

Hiçbir anlamı doldurmayacakmış gibi cümlelerim,

Bense sırf nefes aldığım için yaşıyor gibiyim.

Düşünecek olsam,

Aklımda şimşekler çakar,

Alalade bir esir-i aşk bu,

Yokluğundan belki de varlığından efsunkar.

Velhasıl,

Bu girift hayatıma, öyle sirayet etmiş ki yalan,

“iyiyim” diyorum tevekkeli,

Görünmesin diye kanlı yaşlar,

Gözlerim kapalı

“iyiyim” diyorum namütenahi…

 

                                           PİRAYE…

 

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s