Öyle bir mübalağa ki hayat,

Nereden başlasam, nasıl anlatsam.

Hiç mi tadı olmaz bir ömrün,

Sardı beni girdabı, kaldım bir sinek kadar.

Sanki konuşsam,

Hiçbir anlamı doldurmayacakmış gibi cümlelerim,

Bense sırf nefes aldığım için yaşıyor gibiyim.

Düşünecek olsam,

Aklımda şimşekler çakar,

Alalade bir esir-i aşk bu,

Yokluğundan belki de varlığından efsunkar.

Velhasıl,

Bu girift hayatıma, öyle sirayet etmiş ki yalan,

“iyiyim” diyorum tevekkeli,

Görünmesin diye kanlı yaşlar,

Gözlerim kapalı

“iyiyim” diyorum namütenahi…

 

                                           PİRAYE…