Şu günlerde pek gürültülü suskunluğum,

Gönlümde sakin bir yer kalmamış, bulamam da artık.

Üstelik inletiyor benliğimi, çok kullanılmışlığı yüreğimin,

Boylu boyunca ağrıyan bedenim,

Ne boya benziyor, ne de boyunca artık.

Argın bir şarkı çalıyor içimde,

Dile geliyor yorgunluğum,

Zaman geçiyor ama hüzün hep sadık.

İşte bundandı tutunamayışım rüzgarında,

Bir dal olmuştu o zaman İstanbul,

Yeşermişti cümlelerim,

Lakin hazan vurdu, o da kurudu artık…

                                                       Piraye…