Gözlerin diyorum,

Neyin nesi bu buğu?

Sanki her bakışında seni kalbime emrediyorum…

İte kaka kaybettirdin yine bana yolu.

Hem yorgunluğu var üzerimde söylenmemiş cümlelerimin,

Hem de adının her harfi, bir hüzün yerleştirdi yüzüme, hep dalıp gittiğim..

Böylece ben de, yolun bundan sonrasını sana heba ettim…

Gözlerim olmasa da, yüreğim sana bakıyor yine,

Öyle ki içimde balıklar boğuluyor ama ben denizsizim.

Hayatımın en karanlık boşluğuna fener olurken sen,

Ben bakmaya doyamadığım yüzünden nasıl gizleneyim?

Kalbim dargın, dilim durgun,

Bak, ortalık da sessiz lakin, çığlıklar yazıyor yine kalemim.

Zira, zamanla ağırlaştı, zamanla geçer dedikleri,

Madem sevmeyişine çare yok,

O vakit, gülüşlerine her kadehimin dibi…

                                            Piraye