Yine geldi çattı ağlamaklı bir akşamın arefesi,

Kısacık bir “peki”ye sığdırdığımdan bu hayatı,

Vakti vedasıyla süslüyorum şimdi.

Ben pek beceremediğimden yerini doldurmayı gidenin,

Hatıra edeceğim kendime seni,

Sen ise, aklımdan şimşekler geçireceksin benim.

Halbuki ben,

Kuramadığım cümlelerimle bir kapana sıkışmış gibiyim,

Belki de bu hayatta sadece, “eyvallah”larımın esiriyim.

Madem ki geldi, köşe bucak kaçtığım o vakti veda,

O halde,

Sana küçük bir iyilik, bana yine EYVALLAH…

                                                          Piraye…