Ne kaldı geriye, şimdi sen söyle?

Dinledikçe, biraz onu, biraz rakıyı aratan şarkılar mı ?

Dilini damağını kurutan hasret yüzünden, onları da sustun belki de!

Yalnızlığın uçsuz bucaksızlığında kayboldun,

Ya da başarıp, gidene rağmen kalmayı, kahraman oldun…

Bir de sormazlar mı, seni bakışlarıyla içip “ kalana mı zor, gidene mi?

Ne bilsinler, hiç kalmadılar ki…

Unuttukça özledin değil mi, inatla ?

Fısıltı kadar sessiz haykırışlarından korkup, sustun.

Çünkü ince ince işlerken yok oluşun, ıssızlığın duyulursa, bulunurdun…

Şiirler yazdın sesini duyuramadığına,

Ve cümlelerin seni de eskitti belki,

Lakin sen, eskitemedin eksikliğini…

Söylesene, neden olmuyor ?

Sen her sabah uyanıp hasreti selamlarken,

Giden nasıl uzaklaşıyor ?

Kimseye boyun eğmezken insan, nasıl oluyor da birine yerle bir oluyor ?

Gün gelir,

Sen anıların kuytusunda sessizlik demlersin,

Şairliğin üzse de dizelerini,

Demini alan kelimelerinin ölümcül hatıralarıyla yıldızları seyredersin,

Demem o ki,

Yüreğinden kalemine dökülenlerdir namlunun ucundaki,

Kaldığınla kalamaz, yazdığınla kalırsın….

 

            Piraye…

Reklamlar