” KADIN ”

Unut beni adam,

O yağmurlu günde gözüme değen gözünle beraber açan baharı unut.

Islak, pusulu sokaklarda yürüdüğümüz o akşamlar gibi,

Sarılmaktan ağrıyan kollarımızı unut.

Göz yaşlarımı omuzuna bırakıp gidişim takılsın hafızana,

arkama bakmadan,

Ve yüreğimde ne varsa, hepsinin birer damla olup düşüşü kalsın aklında

kalbime gömdüğüm o sevdamdan,

Zira ben, çoktan gittim solundan…

 

” ADAM ”

Unut beni kadın,

Lakin, dünlerimin günlerimi kovaladığı ömrümde unutmak benim harcım sanma sakın.

Ne arkamda kalanlar aklımdan çıkar, ne de izi geçer yokluğunun,

Üstelik meskenimdir her gece yürüdüğümüz sokaklar,

Ancak ben kucağındayım sanki soğuğun…

Sen unut beni kadın,

Hesabını veremeyişim kemirir durur içimi, omzuma bıraktığın gözyaşlarının,

Ben hiç gitmeyecekmişsin gibi sevdiğimden seni,

Şimdi öksüzlüğü var içimde, sende kalanlarımın …

 

” KADIN ”

Sen, unut beni adam,

Zaten ben, çoktan unuttum huzura sarılıp uyumayı.

Mutlu olmak yerine ziyan ettiğimizden her şeyi,

Şimdi mümkün değil sözlerimin titreyişine engel olmam.

Bir bakışı ile gönlüme yağmurlar yağdıran gözlerin gibi,

Aklımda yer eden sözlerinle,

Sildin ne kadar yazım varsa kaderimden

Ve ben,

Vurgun yedim Sen’liliğimden…

 

” ADAM ”

Sen unut beni kadın,

İçemediğim o son kadeh, gidemediğim o uzun yol olup, unut…

Beni de koy bir kenara bıraktıklarının yanına,

Hatta görmezden gel senden geriye kalan mecalsizliğimi,

Ve sadece başını alıp gittiğini sanma sakın,

Sen hem yanılmışlığım, hem yenilmişliğimsin benim.

Hayat da öyle bir ders verdi ki yokluğunla,

Artık ben, ben değil,

Sadece geriye kalanım …

 

Piraye…

 

Reklamlar