Yalancının biriyim ben,

Herkese kapattığımı söylediğim o defter, hala rafımda

Başımı başka yöne çevirsem de

Aklım hep o rafta…

Düştü mü aklıma bir sayfası,

Açıp gizli gizli okur, sonra da saklanırım bulduğum en kuytu köşeye,

Bir bakmışsın, tozlu rafımda çalan bir şarkı oluvermiş

Kalbimi ısıtan sesin,

Baktığım her yerde beliren gülüşün ise o en sevdiğim şiir.

Düşmeye görsün aklıma bir satırı o unutulmaz sayfanın,

Her seferinde geliveririm yine, sözün bittiği o yere,

Ve yine bakmışsın ki,

Adımlarımı yavaşlatan sancı oluvermiş bu kez raftaki sesin,

Üstelik hasret dolmuş okuduğum her şiir.

Anladım ki, zamana bırakmak için çok uzun bu hayat, sana çıkmayan yollarda

Ben, iyi olmaktan çıkıp, iyiymiş gibi yaptığımdan beri,

Nereye varırsam varayım hep eksiğim,

Aslında, kaybettiğime yandığım bir sen değilsin sevgili,

Sensizliğe verdiğim bu kalp yüzünden, benim inancım da gitti,

Şimdi,

Şimdi, kendime de küsüm.

Ve en nihayetinde, ben

                                         sadece yalancının biriyim. 

                                                           Piraye…