Yalancının Biri…

Yalancının biriyim ben,

Herkese kapattığımı söylediğim o defter, hala rafımda

Başımı başka yöne çevirsem de

Aklım hep o rafta…

Düştü mü aklıma bir sayfası,

Açıp gizli gizli okur, sonra da saklanırım bulduğum en kuytu köşeye,

Bir bakmışsın, tozlu rafımda çalan bir şarkı oluvermiş

Kalbimi ısıtan sesin,

Baktığım her yerde beliren gülüşün ise o en sevdiğim şiir.

Düşmeye görsün aklıma bir satırı o unutulmaz sayfanın,

Her seferinde geliveririm yine, sözün bittiği o yere,

Ve yine bakmışsın ki,

Adımlarımı yavaşlatan sancı oluvermiş bu kez raftaki sesin,

Üstelik hasret dolmuş okuduğum her şiir.

Anladım ki, zamana bırakmak için çok uzun bu hayat, sana çıkmayan yollarda

Ben, iyi olmaktan çıkıp, iyiymiş gibi yaptığımdan beri,

Nereye varırsam varayım hep eksiğim,

Aslında, kaybettiğime yandığım bir sen değilsin sevgili,

Sensizliğe verdiğim bu kalp yüzünden, benim inancım da gitti,

Şimdi,

Şimdi, kendime de küsüm.

Ve en nihayetinde, ben

                                         sadece yalancının biriyim. 

                                                           Piraye…

4 comments

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s