Keşke’m

Affedin,

Gözümden umarsızca dökülen yaşlarımı,

Titreyen ellerimle tuttuğum kalemimin yazdıklarını

Affedin…

Affedin, acılarım nemli,

Karanlık sessiz sokaklarıma ateşi düştü sevdamın,

Şimdi, son derece yanık bir yürekte,

 Ağır yaralı düşüncelerim ve yoğun bakımda duygularım,

Bense hep uyuyor gibiyim…

Affedin, Ömrüm hep gri,

Çünkü, gönül yangınımı söndürmeye yetmedi göz yaşım,

Ben her şeye katlanırdım da,

Keşke sen, keşkem olmasaydın…

Affedin,

Gözümün gördüğünü iyi okuyamamış kalbim,

Canım yetmez, ömrüm kafi gelmezken sevmelere seni,

Sen, deli gönlümün en yakan sızısı olup,

Alevler ortasında bir kalp,

Kan kırmızısı bir çift göz,

Ve, ıssız bir ömür bırakıp gittin…

                                    Sahi, ne güzel gittin…

                                               Piraye…

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s