Keşke’m

Affedin, Gözümden umarsızca dökülen yaşlarımı, Titreyen ellerimle tuttuğum kalemimin yazdıklarını Affedin… Affedin, acılarım nemli, Karanlık sessiz sokaklarıma ateşi düştü sevdamın, Şimdi, son derece yanık bir

Gölge…

Kendime yakalandım yakalanalı, kendimden yaralıyım, Her gün biraz daha azalıyorum üstelik harpta falan da değilim, Ne yapsam olmuyor gönlümce, Umutlarım içimde üşüyor, İçime kanıyor kalbim,