Düşünebiliyor musun,

“İyi değilim” dediğinde seni anlayan birini,

Yılgın hissettiğinde, kaybettiğin neşeni senin yerine bulmaya çalışan,

Gülmeyi unuttum sandığında, sana kahkaha atmayı hatırlatan,

En zor zamanını en güzel anlarından biri kılan,

Ve en önemlisi de,

Sen git desen de gitmeyip,  her halinle başa çıkan birini…

 

Düşünemiyorsun eminim, benim gibi.

 

Ben, gönül yorgunu,

Hayatın kapanına kısılmış hissettiğimden,

Belki hayal kurmayı bile bir kenara bıraktığımdan,

Ya da ne varsa yaşamaya dair göz ardı ettiğimden,

Hayal gücüm bile yetmezken çizmeye böyle birini,

Sen, tebessüm yolu,

Çıkageldin…

Hem aklım karışık, hem gönlüm dolup taşırdı solumu,

Seviverdim…

Hem öğretmenim, hem anlayanım olup,

Buluverdin yolumu…

 

                                                             Piraye…