Öyle bir sessizliğe boğuldum ki,

Battığım yerden beni çıkarmak imkansız gibi.

Sessiz bir çığlığım….lakin,

Biliyorum, duyarsın sesimi.

Duyarsın, çünkü yazdıklarımın hedefi sensin,

Sensin, çünkü sen en büyük yanılgımsın…

Ben de bilemiyorum yanlışım neredeydi?

Ben C’anımsın derken sana,

C’yi  çok vurgulayamadıysam demek ki,

Sadece ‘anımsın kaldı şimdi…

Belki birine can olmak zor geldi,

Bu canı, anılarla taşımak da bana zordu oysa ki,

Ve şimdi….

Canımdan gittiğin gibi, hadi…

Anılarımdan da çıkmanın tam vakti.

 

Belki sen de en az benim kadar yılgınsın,

Ya da yüreğin kadar yorgun,

Benim için ise tam bir hayat kırıklığısın,

Bu nedenden de ben hayat kırgını,

Olsun varsın,

Bence artık bırakalım da kader bildiğini yaşatsın…

 

Sanma ki herkes ikinci bir şansı hak eder,

Şairin de dediği gibi “verilen o ikinci şans, ilkine ihanettir.”

İşte tam da bu sebepten hayat, 

Tek kullanımlık bir şanstan ibarettir.

O halde,

Biz de ilk şansıydık birbirimizin, ya da şanssızlığı belki,

E..gelindiyse sona şimdi, ihanete ne hacet,

Canımdan gittiğin gibi, hadi…

Anılarımdan da gitmenin tam vakti.

                                                                        Piraye…

 

 

Reklamlar