Mutlu olmayı bilemedik, 

Belki de bu yüzden mutlu da edemedik.

İkimizde ustaydık ağlamakta olduğu kadar ağlatmakta…

Kırdık, kırıldık, kırıldıkça kaybolduk ve sustuk.

Kelimelerin her şeyi anlatamayışından yorulduk. 

Çok uğraştık gitmeye de kalmaya da, 

Nihayet öğrendik vazgeçmeyi ve geliverdik sona.

Kendi ellerimizle kazdıgımız o kuyuda,

Sen de “boğulduk”,

Ben diyeyim “birbirimizi boğduk”…

                                                      Piraye…