SoN

Mutlu olmayı bilemedik, 

Belki de bu yüzden mutlu da edemedik.

İkimizde ustaydık ağlamakta olduğu kadar ağlatmakta…

Kırdık, kırıldık, kırıldıkça kaybolduk ve sustuk.

Kelimelerin her şeyi anlatamayışından yorulduk. 

Çok uğraştık gitmeye de kalmaya da, 

Nihayet öğrendik vazgeçmeyi ve geliverdik sona.

Kendi ellerimizle kazdıgımız o kuyuda,

Sen de “boğulduk”,

Ben diyeyim “birbirimizi boğduk”…

                                                      Piraye…

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s