OlmazlaR…

 

Demi kaçınca içilen çay gibi hayatlar,

Pişmanlıklarla dolu,

Aynı yerinden vurulmuş bahtlar,

Aynı yerinden kanayan yaralar,

Ve aynı yerinde duran acılar…

Ya biz bilemedik yaşamayı,

Ya da yanlış anladık zatları.

Yaşamayı bilemedik hadi,

Bu kadar özlemeyi ne ara öğrendik?

Dersen ki özlem insanlıktandır,

Peki pişmanlık da neyin nesi ?

Kendimden bilirim işi,

Hep olmazlara var bir meyilimiz.

Eee.. onca pişmanlık da sözünü ettiğimiz,

Hep bu olmazların işi…

                                               Piraye…

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s