Söylenmemiş bir söz kalmamıştır herhalde,

Şimdi ben ne söylesem nafile…

Her insanın yaşadığı kendine

Amma…

Bakma sen dile getiriliş şekline.

Sanma…

Acıyı seviyor insan,

Mutlu ol,

Acı çekecek kadar sevdiysen,

Göz pınarların doldu da akamadıysa,

Ya da bir el kalbini var gücüyle sıktıysa,

Hep açık içtiğin o çay,

Artık demi olmadan anlamsızsa,

Ya da çayın yerini başka şeyler aldıysa…

Oysa…

Budur yaşamak.

Sen de “acıyı çay gibi sevmek” ,

Ben diyeyim “çayı demli içmek”,

Ya da şairin dediği gibi belki de

“Bir umuttur yaşamak.”

 

                                      Piraye…

Reklamlar