Sanki bir alıp veremediği var gibi yüreğimin,

Dünya üzerine çökmüş de, serzenişlerini duyan yokmuş gibi,

Anlayan çıkar mı dersin dilinden,

Kelimelere dökemediğim hislerimin ? 

Sanki literatürde söz bitmiş de, şiirimin sonu gelmiş gibi.

Sanki… Sanki ne bileyim?

Öyle bir yer ki burası, arafta gibi,

Bazen zaman beni unutmuş, umursamamış da,

Bende dururken hayat, o amansızca akıp gidiyormuş gibi…

Karanlık sahiplendi de benliğimi,

Güneş mi doğmayı bıraktı günlerime?

Ömrü mutlu kılmak, imkansıza yakın gibi,

Tüm yaşlar, bende ki gözlere verilmiş de,

Yükümü hafifletmek kimsenin aklına gelmiyormuş gibi…

 

                                                                            Piraye…